Trzy obszary oddziaływania
Ośrodek w założeniach ma być:

  • miejscem wypoczynku,
  • miejscem oferującym wsparcie psychologiczne i edukacyjne oraz
  • miejscem wsparcia duchowego.

W pełnieniu funkcji miejsca wypoczynku pomagać będą:
- przebywanie na łonie natury;
- terapeutyczny wpływ kontaktu ze zwierzętami;
- satysfakcja płynąca z lekkich prac ogrodniczych (hortiterapia);
- nieobciążające zajęcia ruchowe;
- zajęcia warsztatowe, artystyczne (miniscena teatralna? drobne stolarstwo? ceramika?);
- ścieżka zdrowia w pobliskim lesie;
- wycieczki rowerowe po okolicy (wypożyczalnia na miejscu);
- przejażdżki wozem konnym;
- inne (w zależności od walorów konkretnego miejsca).

Wsparcie psychologiczne i edukacyjne obejmować będzie takie działania, jak:
- opieka psychoonkologiczna;
- grupy wsparcia;
- warsztaty dotyczące podnoszenia jakości życia w trakcie choroby;
- warsztaty dotyczące radzenia sobie z trudnymi emocjami towarzyszącymi chorobie;
- warsztaty dot. zdrowego odżywiania itp.

Wsparcie duchowe odbywać się będzie poprzez:
- dostęp do kaplicy na terenie ośrodka;

- możliwość korzystania z biblioteki;
- udział w modlitwie porannej i wieczornej;
- opiekę duchową kapłana (w tym czas na rozmowy i przestrzeń do zadawania trudnych pytań);

- działania rekolekcyjne itp.

Z funkcją wypoczynkową ośrodka wiąże się też komfort zapewniany przez część mieszkalną. Bazę noclegowo-socjalną stanowić będą budynki zapewniające zdrowy mikroklimat, wykonane w możliwie dużej części z naturalnych materiałów (glina, drewno, słoma, naturalny kamień itp.) – lub przynajmniej wykończone z użyciem naturalnych technologii (tynk gliniany, farba naturalna itp.).

Z racji, że ośrodek dedykowany będzie docelowo w pierwszej kolejności osobom w trakcie lub po leczeniu onkologicznym oraz ich bliskim – musi mieć charakter kameralny. Leczący się mają zwykle niską odporność (efekt chemioterapii) i unikać muszą skupisk ludzkich jako źródeł  potencjalnej infekcji. Dlatego dla nich dedykowane będzie kilka samodzielnych mieszkań w oddzielnych budynkach, które przewidujemy wybudować w drugim etapie (4-6 modułów dla 10-20 osób). W pierwszym etapie powstałaby baza dla obsługi ośrodka (2- 5 osób),  hostelu (10-12 osób zakwaterowanych w pokojach dwuosobowych z łazienkami) i dla wolontariuszy (2-3 osoby).

Obsługa ośrodka - to osoby decydujące się na stałe mieszkać w Domu i go współprowadzić. Dla części mogłaby to być praca dodatkowa (bliskość Wrocławia sprzyjałaby pracy zarobkowej w mieście), dla innych – podstawowa.. Osoby te podejmowałyby zobowiązanie długoterminowe i brały odpowiedzialność za funkcjonowanie dzieła. Ideałem byłoby powstanie wspólnoty życia osób odnajdujących się w tej pracy.

Hostel - korzystałyby z niego osoby w kryzysie, wychodzące z bezdomności, w tym uzależnione po terapii podstawowej, utrzymujące abstynencję. Finansowałby się w części z dochodów gospodarstwa (sprzedaż produktów z ogrodu, agroturystyka w miarę wolnych miejsc w „eremach”). Osoby przebywające w hostelu pracowałyby przy ogrodzie, zwierzętach i utrzymaniu domu.

Wolontariusz to osoba, która przebywa w Domu w celu służenia innym. Długość pobytu, warunki i zakres obowiązków ustalane byłyby indywidualnie.

Działalność ośrodka będzie się mieściła w obszarze rolnictwa społecznie zaangażowanego, głównie poprzez pełnienie funkcji gospodarstwa terapeutycznego (hortiterapia, terapia integracji sensorycznej, zooterapia, rehabilitacja, opieka duszpasterska itp.).

Służebność gospodarstwa będzie adresowana przede wszystkim do osób zmagających się z chorobą i ich rodzin (gospodarstwo opiekuńcze), także poprzez edukację i działalność pedagogiczną (pedagogika przygody, ogród dziecięcy z elementami ogrodu jordanowskiego).

 

Budynek główny

W budynku głównym mieścić się będzie:
- część noclegowa dla ok. 20 osób;
- kuchnia i  jadalnia;
- pomieszczenie świetlicowo-konferencyjne (wykorzystywane jako sala spotkań grupowych);
- sala rehabilitacyjna;
- kaplica;
- biblioteka;
- mieszkanie służbowe;
- pomieszczenie biurowe;
- sala zbiorcza na noclegi grupowe dla wolontariatu.
Dopuszczamy wielofunkcyjność części pomieszczeń,  z zastosowaniem rozsuwanych ścian, rolet itp. Szacujemy łączną powierzchnię budynku głównego na ok. 420 m2. Przewidujemy ogrzewanie gazowe lub elektryczne (dla zminimalizowania zanieczyszczania powietrza) oraz awaryjnie drewnem (alternatywnie - na wypadek braku gazu lub prądu) spalanym w wydajnych, wysokosprawnych piecach. Zakładamy też korzystanie z proekologicznych rozwiązań energetycznych (energia słoneczna, wymienniki ciepła, pompy cieplne itp.) i systemów oczyszczania powietrza wewnątrz budynku (filtrowanie, kontrolowana wymiana powietrza pomiędzy budynkiem a oranżerią itp.)

 

„Eremy”
W drugim etapie tworzenia ośrodka przewidujemy budowę dodatkowo 4-6 niewielkich „eremów” –, oddzielnych budynków z indywidualnym mini-ogródkiem, dedykowanych dla chorych (o szczególnie niskiej odporności, wymagających izolacji) oraz ich opiekunów. Każdy z tych dodatkowych budynków byłby parterowy i zawierał podstawowe wyposażenie służące zaspokojeniu potrzeb bytowych (aneks kuchenny, sypialnia, pokój dzienny, łazienka). Eremy przewidywałyby zakwaterowanie niewielkiej liczby osób – chorego wraz z rodziną. Najmniejszy z „eremów” posadowiony byłby na uboczu i pełnił funkcję pustelni.

 

Część ogrodowa
Ważnym miejscem będzie ogród podzielony na kilka przenikających się części:

- ogród  „bez chemii” -  chodzi zarówno o jakość zdrowotną produktów, jak i o wykorzystywanie tego miejsca w terapii (bezpośredni kontakt dzieci z roślinami i ziemią w trakcie zabawy czy udziału w pracach pielęgnacyjnych). Część warzywno-owocowa prowadzona będzie w formie podniesionych grządek, które - wraz z uprawami szklarniowymi (przydomowa oranżeria w formie ogrodu zimowego) - będą stanowić bazę do prowadzenia całorocznych zajęć hortiterapii;

-  ogród sensoryczny, zapewniający stymulację wszystkich zmysłów jako ważny czynnik zarówno w terapii, jak i w wypoczynku na łonie przyrody;

- ogród dziecięcy - naturalne miejsce zabaw i rekreacji, z elementami ogrodu jordanowskiego;

- ogród zimowy – pomieszczenie szklarniowe przylegające do południowej ściany domu, umożliwiające zimowanie wielu roślin oraz będące miejscem zajęć terapii ogrodowej przy aurze pogodowej niesprzyjającej prowadzeniu zajęć na zewnątrz;

- struktury służące kontemplacyjnym spacerom i modlitwie: ogród różańcowy czy droga krzyżowa, opcjonalnie ogród biblijny;

- wydzielona samotnia zapewniająca zarówno intymność modlitewnej kontemplacji, jak i zapewniająca tzw. zdrową samotność.

Zarówno dom, jak i część ogrodowa już na etapie projektowania będą uwzględnić klarowną strefowość terytorialną i czasową, co umożliwi bezpieczną izolację dzieci najbardziej narażonych na infekcje z powodu niskiej odporności powodowanej leczeniem onkologicznym (miniogródki wokół „eremów” wydzielone układem roślin i architekturą ogrodową, różne pory korzystania z oranżerii, salki rehabilitacyjnej itd.).

 

Część gospodarcza
W drugim etapie budowy planujemy postawienie zagród dla zwierząt, których utrzymanie będzie uzasadnione zajęciami zooterapii. Chów zwierząt będzie miał też charakter użytkowy (jaja, mleko).



Technologia budowy
W miarę możliwości chcemy korzystać z przyjaznych zdrowiu technologii: glina lekka, drewno, strawbale (budynki z kostek słomy), cordwood (z drewna opałowego), kamień naturalny (z akcentem na lokalnie dostępne surowce). Naturalne budownictwo ma tę ciekawą cechę, że wiele prac można prowadzić bez fachowego przygotowania, jedynie pod nadzorem fachowca. Dzięki temu wiele takich budynków powstaje wspólnotowo, w oparciu o pracę rodziny, przyjaciół i wolontariuszy-pasjonatów. Nie chcemy jednak budować „kurnych chat”, ale budynki o wysokim standardzie, czyste, łatwe w utrzymaniu i stawiane w oparciu o współczesną wiedzę budowlaną. Dlatego niezbędne będzie też przy ich wznoszeniu korzystanie ze specjalistów różnych dziedzin. Z uwagi na nietypowe technologie projekt architektoniczny powinien uwzględniać alternatywne rozwiązania konwencjonalne (np. budynki o konstrukcji szkieletowej z naturalnym wypełnieniem jak kostki słomy, hempcert, glina lekka czy cordwood - projekt winien umożliwić zachowanie stałego obrysu budynku mimo możliwych zmian grubości ściany, w zależności od przyjętej technologii).